Buitenmomentjes (126)

Moestuinsprookjes

Er klinkt gerommel onder mijn voeten in de tuin, wat is er toch aan de hand? Nee, het is niet de mol die al weken gangen graaft, maar het lijkt wel of de grond borrelt.
Een winterwortel kijkt mij verbaast aan en ook de kruiden die nog steeds leven kijken om zich heen.
De prei lijkt meer te weten en ook de pastinaken knipogen naar elkaar! “Het is bijna zover”, fluistert de boerenkool tegen de familie Spruit. Opnieuw vraag ik mij af wat het dan toch is…?! Het antwoord volgt uit de mond van Isabella Prei: “ Het nieuwe jaar komt eraan”, vertelt ze en dat voelt de grond, de grond weet dat er over niet al te lange tijd weer in hun lichaam gewerkt gaat worden en dat er van alles door de grond wordt gewerkt, zoals compost en dierlijke mest of dat er kalk wordt gestrooid in februari en dat er met lavameel of andere meststoffen wordt gewerkt in de tijd dat de grond bijna klaar is om ingezaaid te worden. De grond is dan nog wel koud en ja, er komen nog veel koude dagen aan, maar de dagen worden alweer langer en over niet al te lange tijd merk je dat wel als het ‘s avonds weer langer licht is. De groenten die nog in de tuin staan kunnen dan nog even lekker doorgroeien. Isabella Prei is een echte winterprei, heel anders dan haar neefjes van de familie Herfstprei, die zijn allang geoogst, want die kunnen niet goed tegen de koude. Nee, Isabella Prei kan als winterprei nog tot zeker begin mei doorgroeien, dan moet ze wel een keer geoogst worden, want anders wordt haar binnenste steeltje dikker en harder en wordt het uiteindelijk een bloemensteel, die vervolgens een prachtige bloem gaat geven.
Nee, Isabella vindt het nog heel fijn in de tuin.
De familie Boerenkool kijkt om zich heen en ze zien dat er al heel wat bladeren van hun mooie jurk zijn verdwenen, de tuinmensen plukken steeds de onderste bladeren van hun jurk af en nu, nu in de winter lijkt het of ze in een mini-rokje op het land staan, op één lang en dik been. De familie Spruit voelt het net zo, alle parels die haar lichaam versierden zijn eraf geplukt, spruitjes worden ze genoemd, nou, voor Mevrouw Spruit waren het de sieraden van haar lichaam.
Nog een aantal maanden en dan zullen ook zij als stronken uit de tuin worden verwijderd en ze mogen nog niet eens bij de andere planten op de composthoop, nee, want dat zou niet goed zijn voor met name de kwekers op zandgronden, ze zouden zomaar knolvoet kunnen veroorzaken als ze weer met de compost in de grond terecht komen, knolvoet is een vervelend probleem bij het kweken van kool.
Over een tijdje zullen al deze planten uit de tuin verdwijnen en de grond worden omgetoverd in nieuwe kweekgrond of om grond om weer in te planten. Ieder tuinmens doet dat op zijn eigen manier en dat mag natuurlijk. Maar eerst komt er nog de jaarwisseling en de nog aanwezige groenten knutselen een soort vuurwerk in elkaar om zo het oude jaar uit te gaan. Op hun tafeltjes staan schalen met wortelbollen en pastinaakflappen en met schaaltjes salade en zelfs met licht gebakken boerenkoolblaadjes met een beetje zout erop. Zo maken ze het samen gezellig in de tuin.
Er worden wat stokjes verzameld om zo vuurpijlen te maken en zo wordt er een lange wortel aan een stokje vastgemaakt om de lucht ingeschoten te worden…. Natuurlijk niet te hoog, want de wortel mag zich niet bezeren bij het neervallen. Ook de pastinaken en de prei ontkomen er niet aan en hoewel er geen knallen aan te pas komen, hebben alle wintergroenten veel lol.
En zo vieren ze de jaarwisseling en proosten ze met een glas fris water op het nieuwe jaar!
Er vliegen nog een groot aantal ganzen over, op weg naar het zuiden, het zijn wel de laatsten, de meest luie kun je wel zeggen, hoewel de andere ganzen, die weken geleden al zijn vertrokken lekker in hun zwemkleding onderuit liggen in betere oorden, zijn deze nog vrij lang gebleven, ze gaan ook niet zover, als er maar genoeg te eten is. Uiteindelijk zijn zij misschien wel weer de eersten die straks terug komen vliegen. Verder is het rustig, nog wel!
En zo gaat er straks weer een nieuw jaar beginnen, ook in de moestuin. De wintergroenten zijn al druk aan het roddelen en vragen zich ook af welke families er in 2022 weer in hun grond zullen staan. De wortelfamilies en de bietjes, sla en andijvie zijn bijna bij iedereen wel favoriet en zullen ook zeker terugkeren. Voor de Pastinaken is het nog maar even afwachten, in het verleden werden ze nog wel eens vergeten. Gelukkig zijn er soms mensen die weer aan hun denken.
Over een aantal weken zullen ze het weten, als de zaadjes weer gezaaid worden en na het kiemen de jonge groene sprietjes boven de grond komen…, nou dan zul je ze wel weer horen, want zodra ze elkaar zien zullen ze wuiven in de wind en zullen ze opnieuw weer vrienden worden. We zullen ze volgen, want over de moestuin is altijd wel iets te vertellen.
Nu eerst de jaarwisseling en mede namens alle groenten wensen wij jullie allemaal:
“Een gelukkig nieuw moestuinjaar en blijf gezond door regelmatig van ons te eten” !!!

Wim Boers.